Buik vol van oorlog waaruit ik werd geboren, 4 Nov. 1941 te Zaandijk.
Balancerend in mijn kano tastte ik tussen harige waterplanten onder mijn spiegelbeeld naar glibberig begin van leven.
In mijn verbeelding onder de met rietkragen begroeide akker gekropen, stuwde ik, mij, door een vlies van water, in een sluier van licht, aan de andere kant weer boven.
Zeeman wilde ik worden.
Opa Landsman die Jan Steen naschilderde of plaatjes van opwindende filmsterren.
Mijn moeder die ik zag dansen, na een lange treinreis.
Mijn vader die ik ons wijds uitzicht zag schilderen.
Een rivier in mij, die achter de horizon uitstroomde en samenvloeide in zee.

Vol te schande gemaakt verlangen, brak ik uit de dwang van voor je eigen bestwil.  

Vestiging in Amsterdam, 1962.
De wasemende moederkoek op de mesthoop.
Hervond ik, mij, in een vrouw.
Mag ik in je uitstromen?

Opleiding Ateliers 63. 1964-1967.
Ik ben een schilder, dat werd duidelijk.
Om daartoe het recht te verwerven meende ik eerst mens te moeten worden.
Leven tot onderwerp maken of mij onderwerpen aan wat ik leven noemde ontaarde in kunstmatig verband aanbrengen.

Verhuizing naar Edam, 1966.
Onvoorspelbaar ging kijken over in doordrongen raken van leven.
Diep in mijn verstilde schilderijen van het IJsselmeer lichtte een zeilbootje op.

Ongeboren leven opstotend naar de schoot van de geliefde ander.
Huiveringwekkend wonder, het geboren worden van onze dochter, 12 Jan. 1971

Mens, open naar alle kanten.
Een zelfportret van doorzichtig plexiglas plaatste ik in het landschap.
Oplichtend in hem waarmee ik mij verbonden voelde.
Zichtbaar door weerkaatsing van licht.

Zolang ik afspiegeling wil zijn vorm ik, mij, naar een beeld.

Over een glanzend bloot komende bodem tast ik, diep doorgedrongen in met oergeluiden doorklonken ruimte, naar oorsprong van bewogen worden.

Zijn wij dieper verbonden met elkaar dan met onszelf?

Sinds 1975, leef en werk ik in Holwerd.
Niet aan het eind van de wereld maar in het begin.
Laaiende openheid.
Voormenselijk begonnen raakt menselijk in mij.
In verwonderlijk respect sta ik voor het gespannen, lege, als lichtende openheid ervaren vlak en vervolgens tegenover iets voortgekomen uit mij, terwijl ik mij daarvan niet als oorsprong of bestemming ervaar.
Wel intens verbonden en betrokken geraakt.  
Maar tevens bevrijd van mijzelf te moeten worden of willen zijn.
Bevlogen door wie en wat zich innerlijk aandient.
Bewogen tot handelingen die teweeg brengen wat ik mij niet verbeeld.
Maar als ik meen voort te komen uit wat vooraf gaat aan mijn verbeelding of daarin kan terugkeren, ga ik uit van beelden.

Geraakt door beelden lijken deze mij niet de oorsprong van mijn bewogen worden.

Als zoiets bestaat mijn diepste zelf lijkt mij dat bewogen bewegend in ondoorgrondelijk ooit begonnen, onophoudelijk onderhevig aan verandering.


Hogebuurt 19
9151 HR HOLWERD
tel. 0519 561276

email: f.landsman3@kpnplanet.nl